Zespół Szkół Zawodowych w Mrągowie

» » Dzień trzeci - miasto Bamberg

Dzień trzeci - miasto Bamberg

Opublikowano: piątek,

Przypominamy, że grupa uczniów z naszej szkoły po trudach roku szkolnego zwiedza Bawarię.

W czwartek odwiedziliśmy miasto Bamberg, w którym zwiedziliśmy między innymi: 1000-letnią Katedrę Biskupów Bamberskich z ich pałacem i ogrodem różanym, stare miasto z ratuszem na rzece oraz letnią rezydencję Biskupów (Soomer Schloss) z pokazem fontann wodnych i plantacją cytrusów.

Bamberg Bamberg

Bamberg to jedno z zabytkowych miast w północnej części Bawarii. Obecnie mieszka tutaj ponad 75 tysięcy ludzi. Pierwsze informacje o Banbergu pochodzą z kroniki Regina z Prüm z 902 roku. Miasto położone jest na siedmiu malowniczych wzgórzach w dolinie rzeki Regnitz około 60 kilometrów na północ od Norymbergi. Dokładną lokalizację można sprawdzić na mapie.

Największą atrakcją turystyczną Bambergu jest stare miasto. Przez ponad 1000 lat powstało prawdziwe dzieło sztuki, które składa się z dziesiątek zabytkowych budynków. Miasto uniknęło dużych zniszczeń w dwóch wojnach światowych. W 1993 roku stare miasto bamberskie zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Bamberg

Jednym z najcenniejszych zabytków jest imponująca romańsko-gotycka archikatedra św. Piotra i św. Jerzego z charakterystycznymi czterema wieżami. Znajduje się tutaj jedyny grób papieski na terenie Niemiec – grobowiec papieża Klemensa II. Pontyfikat Klemensa II trwał bardzo krótko – niecały rok. Mocno popierał on reformy w Kościele i angażował się w zwalczanie symonii – handlu godnościami i urzędami kościelnymi. Według niektórych historyków został on otruty.

Wśród kilku ołtarzy znajduje się późnogotycki Ołtarz Salwatora – tryptyk wykonany w latach 1520-1523 przez Wita Stwosza przeniesiony z kościoła w Norymberdze po przejęciu go przez luteran. Z Ołtarzem Salwatora wiąże się sprawa konfliktu rzeźbiarza z radą miejską Norymbergi na tle finansowym. Wit Stwosz nie otrzymał zapłaty za swoje dzieło.

Zachwyt wielu turystów budzi znajdująca się w archikatedrze pochodząca z XIII wieku kamienna rzeźba „Jeździec bamberski” (Der Bamberger Reiter). Przedstawia ona siedzącego na koniu mężczyznę w koronie w stroju rycerskim. Rzeźba naturalnej wielkości powstała w XIII wieku i jest to pierwszy od czasów antycznych zachowany do dziś posąg konny. Autor dzieła pozostaje nieznany. Dyskusje budzi identyfikacja postaci mężczyzny. Powstało wiele hipotez, według których jeźdźcem jest król Niemiec Konrad III, fundator katedry – cesarz Henryk II, król Węgier Stefan I Święty, jeden z patronów katedry święty Jerzy lub Mesjasz.

Bamberg

Dużą ciekawostkę stanowi piękny, zabytkowy ratusz (Altes Rathaus) zbudowany na rzece Regnitz. Biskup Bambergu władzę świecką uważał za zagrożenie i nie wyrażał zgody na budowę jej siedziby. Przebiegli mieszkańcy wznieśli budynek w miejscu, które nie należało do nikogo. Robiąca niesamowite wrażenie budowla powstała na sztucznej wyspie. Na ścianie ratusza znajdują się przyciągające uwagę oraz dające wrażenie trzech wymiarów freski pierwotnie stworzone w 1755 roku przez Johanna Anwandera. Do wieży mostowej przylega dom z muru pruskiego, który nazywa się Rottmeisterhäuschen. Służył on jako kwatera dla strażników miejskich.

Przepiękne miasto w przeszłości było świadkiem wielu okrutnych scen. Niechlubnie zasłynęło z pogromów czarownic. Tylko w pierwszej połowie XVII wieku na stos trafiło co najmniej kilkaset osób. W tym okresie Bambergiem zarządzali księża–biskupi. Powstało specjalne więzienie – Drudenhaus. Skazańcy i podejrzani byli poddawani straszliwym torturom. O czary oskarżano także wysokich urzędników. Na stosie spłonął wicekanclerz Bambergu dr George Haan z rodziną. Podobny los spotkał burmistrza miasta Johannesa Juniusa. Rzekome czary bywały pretekstem do eliminacji politycznych przeciwników i źródłem olbrzymich dochodów z konfiskat majątków.

Bamberg

Kilka kilometrów na północny wschód od centrum Bambergu położony jest uważany za jeden z najpiękniejszych tego typu obiektów we Frankonii zamek Seehof – letnia rezydencja biskupów bamberskich. Czteroskrzydłowy budynek został oddany do użytku w 1696 roku. Zamawiającym był książę biskup Marquard Sebastian Schenk von Stauffenberg. Nadzór nad pracami sprawował frankoński budowniczy włoskiego pochodzenia Antonio Petrini. Powierzchnia rezydencji zajmuje około 21 hektarów. Na terenie parku zamkowego znajdują się szklarnie, rzeźby, fontanny, stawy z rybami oraz oranżeria.

Bamberg to mało znane w naszym kraju miasto, jednak posiada ono związki z Polską. W latach 1719–1753, aby zasiedlić opuszczone wsie po wojnie północnej i epidemii cholery, władze Poznania sprowadziły z okolic Bambergu kilkuset niemieckich osadników. We Frankonii obowiązywał zakaz podziału gospodarstw między dzieci i wielu chłopów żyło w nędzy, dlatego oferta trafiła na podatny grunt. Od bamberskich kolonistów wzięła się nazwa „bamber”. Obecnie słowo to doczekało się kilku znaczeń: niemiecki osadnik, bogaty chłop, człowiek nieokrzesany. Oczywiście istnieje także żeńska forma – bamberka.

Strona szkoły na Facebooku. Stworzona przez uczniów dla uczniów.